+48 660 41 46 41 m.walczak@kancelariadobra.szczecin.pl pon.–pt. 9:00–17:00
Marcin Walczak Kancelaria Radcy Prawnego

Co to jest zasiedzenie?

Polskie prawo cywilne przewiduje szereg sposobów, w które można stać się właścicielem rzeczy – zarówno ruchomej, jak i nieruchomości. Zwykle następuje to w wyniku zawarcia umowy darowizny lub sprzedaży albo innego typu umowy, czy też w wyniku dziedziczenia.

Co to jest zasiedzenie?

Nabyć własność rzeczy, stając się jej właścicielem, można również w drodze zasiedzenia rzeczy – ruchomej lub nieruchomości. Nabycie własności nie następuje w tym przypadku w wyniku dokonania czynności prawnej, lecz z upływem określonego przepisami Kodeksu cywilnego czasu, z mocy samego prawa. Zasiedzenie jest więc jednym z przewidzianych prawem sposobów nabycia własności.

Jak zasiedzieć nieruchomość? Ile lat potrzeba na zasiedzenie nieruchomości?

Kodeks cywilny przewiduje, że posiadacz nieruchomości w dobrej wierze niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od 20 lat jako posiadacz samoistny.

Posiadaczem samoistnym rzeczy jest ten, kto faktycznie nią włada jak właściciel, a więc może daną rzeczą, w świetle istniejących okoliczności, rzeczywiście dysponować, a jednocześnie, jak wskazuje się w doktrynie, posiadaniu towarzyszy wola jej posiadania, zachowania dla siebie (tak: B. Sitek [w:] Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. J. Ciszewski, P. Nazaruk, LEX/el. 2022, art. 336). Przepisy prawa nie zawierają definicji pojęcia dobrej wiary. Dlatego dla jego wyjaśnienia trzeba posiłkować się orzecznictwem sądowym oraz poglądami doktryny. Dobra wiara posiadacza to z kolei pewien stan świadomości (nieświadomości) posiadacza dotyczący charakteru jego władania rzeczą. W doktrynie uznaje się ogólnie, że dobra wiara to stan psychiczny danej osoby, który polega na jej „błędnym, ale usprawiedliwionym w świetle współistniejących okoliczności przekonaniu, że prawo jej przysługuje czy też określony stosunek prawny istnieje. Dobra wiara oznacza zatem, że osoba ta z przyczyn usprawiedliwionych nie zna niekorzystnego dla niej stanu prawnego albo mimo dołożenia należytej staranności nie mogła się o tym dowiedzieć” (S. Kalus [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna (art. 1-125), red. M. Fras, M. Habdas, Warszawa 2018, art. 7).

Zatem można zasiedzieć nieruchomość po 20 latach, o ile przez ten czas pozostawało się jej samoistnym posiadaczem w dobrej wierze.

Zasiedzeniu podlegać może także prawo użytkowania wieczystego nieruchomości oraz służebność gruntowa.

Czy można zasiedzieć nieruchomość w złej wierze?

Posiadacz samoistny w złej wierze także może nabyć własność nieruchomości. Jednak termin zasiedzenia jest dłuższy. Zasiedzenie nieruchomości przez posiadacza samoistnego w złej wierze może nastąpić dopiero po upływie 30 lat. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że „ocena, czy wejście w posiadanie nastąpiło w dobrej lub złej wierze wymaga analizy całokształtu okoliczności poprzedzających i towarzyszących uzyskaniu posiadania. Posiadacz taki jest w dobrej wierze, jeżeli objęcie cudzej nieruchomości w posiadanie nastąpiło w takich okolicznościach, które usprawiedliwiają jego przekonanie, że nie narusza cudzego prawa, albo gdy posiadacz przypuszcza, że prawo mu przysługuje, a przekonanie to jest usprawiedliwione okolicznościami faktycznymi. Posiadaczowi trzeba przypisać złą wiarę wtedy kiedy wie, że prawo mu nie przysługuje albo nie wie wskutek braku należytej staranności.” (Wyrok SA w Warszawie z 23.06.2021 r., VI ACa 884/20). Jednocześnie, w doktrynie wyjaśnia się, że należyta staranność posiadacza polegać powinna na „zapoznaniu się z dokumentacją prawną, w szczególności odnośnie do nieruchomości z jej księgą wieczystą, która dokumentuje stan prawny nieruchomości, z wpisem do ewidencji gruntów czy z planem zagospodarowania przestrzennego.” (S. Kalus [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna (art. 1-125), red. M. Fras, M. Habdas, Warszawa 2018, art. 7).

Czy można zasiedzieć rzecz ruchomą? Ile lat potrzeba na zasiedzenie rzeczy ruchomej?

Kodeks cywilny stanowi, że samoistny posiadacz rzeczy ruchomej w dobrej wierze niebędący jej właścicielem nabędzie jej własność, jeżeli posiada rzecz nieprzerwanie od 3 lat. Natomiast, inaczej niż w przypadku zasiedzenia nieruchomości, nie może nabyć własności rzeczy ruchomej posiadacz pozostający w złej wierze.

Informacje zawarte we wpisach nie stanowią porady prawnej. Kancelaria nie ponosi odpowiedzialności za skutki ich wykorzystania. Stan prawny prezentowany we wpisach jest aktualny na dzień ich publikacji. Kancelaria nie ponosi odpowiedzialności za późniejsze zmiany opisywanego stanu prawnego.

Wróć do wszystkich wpisów

Zobacz również

Powiązane wpisy